Górskie widoki Doliny i potoki Zalew soliński Ciekawe miejsca Fotografie 

Łemkowie

 

 
W ich żyłach płynie krew: zachodniosłowiańskiej, wschodniosłowiańskiej i wołoskiej. Sami o siebie mówili Rusnak, ale z czasem przejęli nazwę, pod którą znamy ich obecnie. Od ich mowy nazwano ich łemki; dokładnie od słowa łem - na nasze tylko
Ziemie które zasiedlili nie były wcześniej wykorzystane przez innych. Byli przybyszami, ale to właśnie oni zdobyli sobie miano górali Karpackich.
Łemkowie w Polsce przed wojna żyli w ścisłej jedności ze sobą w ponad 300 wioskach.
Łemkowie byli różni od swoich sąsiadów i chcieli się wyróżniać. Czuli się też wyżsi od innych grup. Zwali się chłopami z dóbr królewskich nad Osława. Jedyna różnica o jakiej można mówić wśród Łemków to ta, że ci mieszkający na wschodzie byli zamożniejsi od tych na zachodzie.
Stroje Łemków: rzucająca się w oczy czuha - czyli brązowy płaszcz z kapturem, rozpięty i zawieszony na plecach.
Łejbyk - kamizelka z metalowymi guzikami.
krywulki - czyli naszyjniki z drobnych paciorków, często tak splecionych, że grubością sięgały do 20cm; nosiły je kobiety
Młode kobiety plotły warkocz w kiskę i nie nakrywały głów. Starsze panny zakrywały głowę chustą, a mężatki upinały włosy i nosiły czepiec. 
oplicza - białe koszule ze zdobionymi kołnierzami; dla kobiet. 
kabaty - Spódnice -  przyozdabiane były ręcznym białym drukiem na granatowym tle, a na spódnicę zakładano zapaskę.
Codzienne życie - Łemkowie byli rolnikami, trudnili się też pasterstwem wypasowym i zbieractwem; jadhody, czerniny, hriby, (poziomki, maliny leśne, grzyby)
Zajmowali się też handlem - wyrabiali z drewna jaworowego i bukowego: łyżki, wałki do ciasta. Z jodły i świerku - wyrabiali gonty i beczki. Lipa służyła na foremki do ciast, a fujarki wykonywano z leszczyny. Również kamień służył - z piaskowca wykonywano żarna i koła młyńskie, krzyże i nagrobki.
Budownictwo: chaty były wielofunkcyjne - dwie izby, stajnia, boisko, i poddasze... wszystko pod jednym dachem. Ludzie i zwierzęta.
Budynki były drewniane a dach dwuspadowy kryty gontem. Łemkowie często malowali ściany swych domostw. Podłogi w izbach bywały drewniane, jednak zadawalali się też klepiskiem. 
Zachowały się okazy architektury Łemkowskiej w: Kwiaoń, Krępna, Bartne i Czarna., oraz cerkwie w Komańczy i Rzepedzi.
Obszar: Najdalej na wschód wysuniętymi wsiami łemkowskimi były : Solinka, Żubracze, Mików, Duszatyn, Rzepedź i Jawornik. 
ReligiaSą wyznawcami chrześcijaństwa wschodniego, a wielu z nich szczyci się przyjęciem chrztu w IX wieku od Świętych Cyryla i Metodego. Obecnie są podzieleni na prawosławnych i greko-katolików.
Język: łemkowski jest jednym z dialektów ukraińskiej. Kształtował się pod wpływem języka polskiego, słowackiego, ale i węgierskiego i rumuńskiego. Język ten nie miał formy literackiej, stanowił raczej zespół gwar różniących się od obszaru zamieszkania. 
Obecnie: w 1983 r. po raz pierwszy zorganizowano; Łemkowską Wartę - czyli łemkowskie święto. Działa też wiele stowarzyszeń. powstają nowe zespoły folklorystyczne. Rozwija się nauczanie języka łemkowskiego.