Górskie widoki Doliny i potoki Zalew soliński Ciekawe miejsca Fotografie 

Bieszczadzcy mieszkańcy

 

 
Bojkowie i Łemkowie
Posiadali na pewno jedną wspólną cechę - świadomość swej odrębności i różnic. Często traktowali się z dystansem, czasem nawet drwiąc z przywar swych sąsiadów.
Ludy te wierzyły, że człowiek ma dwie dusz - jedną otrzymuje w czasie chrztu, a druga jest sprawą demonów. Wierzono również w wampiry. Każdy mógł zejść na złą drogę dlatego - np. po śmierci zostanie chodzącym nieboszczykiem - wic każdego bacznie obserwowano.
 
Biesy i Czady czyli legenda Bieszczadzka
W bezludnych górach panował Zły-Bies. Zazdrosny o swoją ziemię i nie chciał z nikim się nią dzielić.
Pewnego razu przywędrowało tu z daleka plemię, któremu przewodził młody, silny i mądry San. Dzika kraina spodobała się przybyszom. Postanowili osiąść tu na stałe.
Bies nie mógł znieść, że zakwitło życie w jego dotychczas bezludnym królestwie
 
Autorem tej legendy jest Marian Hess legenda Bies i Czady 
Tak naprawdę nazwa bieszczady pochodzi od ruskiego słowa beskid -  oznacza górskie pogranicze, teren oddzielający Polskę i Ruś, od państwa węgierskiego leżącego na południu Karpat. W literaturze można znaleźć takie stwierdzenia: "świat zbieszczadział" czyli zdziczał; "bieszczadź łez"- czyli padół łez; Teren ten był na pewno nie przyjazny człowiekowi